Guillaume Musso "Papierowa dziewczyna"

Nie jest to moje pierwsze spotkanie z tym pisarzem. Wiedziałem więc czego się spodziewać.  Niezwykły wprost pomysł na historię. Jak i wiele innych w jego powieściach. Skąd ten facet bierze takie pomysły? Jedno jest pewne, z jego powieściami nie będziesz się nudzić. I jedyny minus jest taki, że te książki się połyka w kilka godzin, a ja lubię pobyć z bohaterami nieco dłużej. Dodatkowy atut, to wartka akcja, opisywana niemal godzina po godzenie, dzień po dniu - jak gotowy scenariusz na film.

To historia pisarza Toma pogrążonego w rozpaczy po rozstaniu z wybitną pianistką, który zatapia smutki w alkoholu i narkotykach. powoli popada w depresję, z tego powodu nie może pisać. Musi niedługo przesłać do wydawnictwa treść trzeciego tomu sagi, której dwa pierwsze przyniosły mu sławę i fortunę. Tom zamyka się w swojej luksusowej willi w Malibu, nie odpowiada na telefony przyjaciół, zaczyna myśleć o samobójstwie. 

Szczęśliwie ma dwoje przyjaciół z dzieciństwa, Milo i Carole, którzy starają się mu na wszelkie sposoby pomóc. Milo jest jednocześnie jego agentem literackim i to jemu zależy, aby książka powstała, gdyż zaliczki z wydawnictwa dawno zostały wydane, a oszczędności stracone w trefnych interesach. 

Pewnego wieczoru, gdy szaleje sztorm, na balkonie luksusowej willi Toma zjawia się naga dziewczyna, która twierdzi, że jest Billy, bohaterką z jego powieści i że "wypadła" z niedokończonego zdania z 266 strony pierwszej części sagi. Początkowo Tom jej nie wierzy. Milo donosi Tomowi, że w trakcie druku luksusowej edycji powieści popełniono błąd produkując 100 tysięcy wadliwych egzemplarzy, które urywają się na 266 stronie, a reszta kartek jest pusta. Jeśli nakład zostanie zniszczony, to Billy umrze, gdyż utrzymuje, że jej losy są teraz w rękach pisarza. Tom musi dokończyć sagę, aby Billy mogła przeżyć i wrócić do świata fikcji. Billy przekonuje Toma, że pomoże mu odzyskać miłość swego życia w zamian za uratowanie jej życia. Z pomocą Mila i Carole powoli wyciąga go z załamania i wyprowadza na prostą. 

Czytelnik podczas lektury zadaje sobie pytanie, czy Tom zdąży skończyć powieść i czy odnajdzie ostatni wadliwy egzemplarz, aby Billy nie zginęła. To szalony wyścig z czasem, który tak bardzo wciąga czytelnika. A końcówka jak zwykle u Musso, zaskakującą. 

Magdalena Kordel „W blasku słońca”

To sympatyczna opowieść iście w stylu "Pod słońcem Toskanii" Frances Mayes. Są samotne kobiety, jest stara opuszczona rodzinna willa, są takież tajemnice. Choć akcja nie dzieje się tylko w Toskanii - mamy tu oprócz Positano, także Paryż, Warszawę i Wenecję. Jest w tej powieści sporo dobrego jedzenia i delikatne, ręcznie robione koronki. 

Mamy dwie bohaterki - Polkę Lelę i Włoszkę Nicolettę. Początkowo obie kobiety nie mają ze sobą nic wspólnego i przez połowę powieści ich wątki prowadzone są oddzielnie. Nicoletta straciła męża i nie może odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Salon ślubny, który prowadzi z bratem i jego żoną, gdzie oferują klientkom koronkowe suknie i welony, jest ostatnim miejscem, którym chce oglądać. Nie może patrzeć na szczęśliwe panny młode. Najpierw za sprawą dziwnego snu z babką trafia do Wenecji, a potem do rodzinnej willi w Toskanii. Natomiast Lela zostaje porzucona przez chłopaka w Paryżu, na romantycznej kolacji, gdy myślała, że są to oświadczyny, Wraca do Warszawy bynajmniej nie zdruzgotana, ale pełna chęci odwetu na niedoszłym narzeczonym. A sposobności nie brakuje, gdyż wspólnie pracują w wydawnictwie. Dla obu kobiet jedynym ratunkiem okazuje się stary dom na skraju winnicy, w sercu malowniczej Toskanii. I choć dotąd się nie znały, mają ze sobą sporo wspólnego.

Książka jest lekka i przyjemna, miejscami zabawna, ale też wzruszająca. Czytają ją teraz, szare listopadowe dnie i wieczory można zamienić na słoneczną Toskanię. Przynajmniej w wyobraźni. polecam.

Joanna M. Chmielewska „Mąż zastępczy”

Lekka, przyjemna i zabawna, choć nie pozbawiona głębszych refleksji na temat życia, związków i relacji międzyludzkich. Książkę czytałam już jakiś czas temu. Polecam na długie jesienne wieczory. Rozbawi i wzruszy. 

Aby, nie za bardzo zdradzać fabułę, napisze tylko tyle. Głównym bohaterem jest Piotr, który potrafi naprawić niemal wszystko, czyli jest taką „złotą rączką”. Poznajemy go w momencie, gdy jego żona Karolina, która od dłuższego czasu romansuje z jego szefem (o czym nie miał pojęcia), opuszcza go i wyprowadza się do kochanka. Piotrowi nie zostaje nic innego, jak porzucić pracę. Zatraca się w rozpaczy, ale też cały czas stara znaleźć zatrudnienie, niestety bezskutecznie. 

Ratuje go przypadek, gdy sąsiadka, której zapchała się kanalizacja, prosi o pomoc. Piotr bez wahania pomaga i jednocześnie wpada na pomysł, żeby wynajmować się do męskich prac domowych. Redaguje ogłoszenie i reklamuje się sloganem „mąż zastępczy”, który o palpitacje serca przyprawia jego matkę. To zajęcie jest dla niego nie tylko sposobem wykorzystania swoich zdolności i zarabiania na życie. Postanawia zgłębić kobiecą psychikę, aby zrozumieć, dlaczego opuściła go żona. 

Nie sypiam byle gdzie...

Książka "Nie sypiam byle gdzie. Kompendium niespiesznego podróżnika" wpadła mi w ręce przypadkiem, choć mówią, że przypadków nie ma. Mamy czas wyjazdów i urlopów, a nóż ktoś coś ciekawego znajdzie dla siebie. A co to takiego? Można powiedzieć, że wydanie książkowe strony: https://slowhop.com/pl*. Książka jest o tyle ciekawa, że "miejscówki na wypoczynek" są skatalogowane według kilku kryteriów. Czyli co tu można znaleźć, ano jest tego trochę m.in.: 

• 9 trochę innych noclegów,
• 13 miejsc dla foodies, 
• 10 fenomenalnych noclegów z designem, 
• 6 adresów dla zakochanych, 
• 10 miejsc z widokiem na wodę, 
• 9 pensjonatów dla dorosłych, 
• 9 miejsc dla maluchów, 
• 8 adresów na wyjazd z nastolatkiem, 
•  polskich glampingów, 
• 7 miejsc dla miłośników czytania, 
• 5 adresów dla miłośników koni, 
• 6 miejsc dla hedonistów, 
• 6 miejsc dla większych grup, 
• 7 drewnianych chat w górach, 
• 8 miejsc dla aktywnych, 
• 8 pałaców i zamków, 
• 9 miejsc dla odpowiedzialnych turystów, 
• 7 nowoczesnych stodół.

Jak widać, każdy może coś dla sienie znaleźć. Autorzy tej książki zapowiadają kolejne wydania. Opis każdej z miejscówek to podstawowe informacje, więcej oczywiście można zaleźć na ww. stronie internetowej. 

* nie reklamuje tej strony, ani książki, tzn. nikt mi za to nie płaci, po prostu dzielę się tym, co uważam za fajne. Foto są także przypadkowe, nie reklamuję żadnego z tych miejsc.

Jerzy Vetulani, Maria Mazurek, „A w konopiach strach”

Jerzy Vetulani, Maria Mazurek, „A w konopiach strach” to książka - wywiad. Czyta się ją niemal jednym tchem. Dla mnie była to lektura na 3 wieczory. Szczerze mówiąc pochłaniałam ją. Dlaczego? Jest napisana tak lekko, miejscami bardzo zabawnie, a wiedza podana przez profesora Vetulaniego, choć skomplikowana, bo dotyczy działania na mózg addyktogenów, czyli środków od których można się uzależnić, szybko zapada w pamięć. 

Dawno nie czytałam tak szybko książki, chciałam wiedzieć, czego dowiem się na kolejnych stronach. Ponoć ten lekki i zabawny styl jest dla profesora Vetulaniego właściwy. To jest pierwsza jego książka, jaką przeczytałam. na pewno sięgnę po inne. Dowiedziałam się też, że tak przyswojona wiedza zostaje nam na dłużej. Pamiętam, że podobnie czytałam książkę Briana Tracy "Maksimum osiągnięć". 

Chciałam tu przytoczyć fragmencik książki, który uważam za ważny. Mówi on o tym, jak zachodnia cywilizacja wiele rzeczy wypacza. Tak, robimy wiele dobrego, ale niestety też wiele złego. 

"MM: Ponoć Indianie zamieszkujący Andy przez wieki uważali, że kokaina - dar Boga, pozwalający im znosić życie w takich warunkach przyrody i trudy niewolniczej pracy - przyniesie klątwę białym. I patrząc na to, co się stało po wyekstrahowaniu kokainy, możemy powiedzieć, że ta przepowiednia w pewnym sensie się spełniła.

JV: Spełnia się, bo ludzie zachodniej cywilizacji przyjmują narkotyki bez pokory. Przez wieki addyktogeny, w tym bardzo silne, były przyjmowane rytualnie, w obecności kapłana lub szamana, w ściśle określonych warunkach. To zapobiegało uzależnieniom oraz chorobom spowodowanych przez te substancje. Narkotyki zaczęły szkodzić dopiero współczesnemu człowiekowi z naszej kultury - człowiekowi pozbawionemu pokory wobec natury i własnego organizmu. Człowiekowi, który wszystko wie najlepiej i czuje się panem świata."

M. Witkiewicz, A. Krawczyk, A. Lingas-łoniewska, N. Socha, I. Gołębiewska, M. Knedler, M. Warda, K. Misiołek „PS i życzę Ci dużo miłości”

Napisze tak, gdybym miała decydować się po okładce czy przeczytać tę książkę, to zdecydowanie bym jej nie kupiła i nie czytała. Okładka jest tandetna. Nie przychodzi mi do głowy żadne inne słowo. Jest po prostu okropna. Natomiast środek, czyli opowiadania dziewięciu autorek są świetne.

Każde z opowiadań jest inne, choć mają wspólny motyw - bożonarodzeniowa kartka z życzeniami. Każda z dziewięciu kartek trafia do nadawcy akurat tuż przed Bożym Narodzeniem, tyle, że po wielu, wielu latach. Ale jak się okazuje, to jest ten właściwy czas. Opowiadania są miejscami wesołe i śmieszne, ale w większości bardzo wzruszające. Mamy starszą aktorkę, która utraciła miłość swojego życia, mamy tu rodzeństwo-nierodzeństwo, dwoje młodych ludzi zaadoptowanych przez pewne małżeństwo, mamy byłego żołnierza, który powrócił z misji na Wschodzie, jest wdowa, która postanawia spędzić święta nad morzem w Sopocie i sprawdzić jak się ma jej młodzieńcza miłość. 

Polecam na dwa, trzy wieczory. Bardzo dobrze się czyta te opowiadania, bo też napisane są świetnie. Mamy jeszcze dość długie zimowe wieczory, za oknem biało. Wciąż można poczuć bożonarodzeniowy klimat, a ta książka na pewno nam go dostarczy. 

Amor Towles "Dżentelmen w Moskwie"

Po książkę sięgnęłam po rekomendacji Ojca Adama Szustaka z jego pierwszego odcinka Bookszpanu. (od minuty 15:05). I nie zawiodłam się. Książka jest napisana pięknym językiem, a opowiedziana w niej historia zachwycająca. Okładka książki przyciąga wzrok - jest piękna - złoto-czarna, z kilkoma rysunkami nawiązującymi do fabuły.

Głównym bohaterem jest hrabia Rostow skazany za napisanie wiersza na dożywotni areszt domowy w zamieszkiwanym przez niego najpiękniejszym hotelu Moskwy - Metropol. Mimo, że zamknięty w jednym budynku, hrabia zyskuje wiernych przyjaciół, spotyka wielu interesujących ludzi i przeżywa niezwykłe przygody. Nie traci swojej dumy, godności, poczucia humoru, wyszukanych manier i potrafił odnaleźć się w tej dość nietypowej sytuacji, nie skarżąc się na swój los. Jest dżentelmenem w każdym calu. Poznajemy nie tylko teraźniejszość głównego bohatera, ale także jego dzieciństwo i młodość spędzone w Leniwejgodzinie oraz historię jego rodziny. 

Opowieść jest wielowątkowa – poznajemy losy najbliższego przyjaciela Rostowa, sławnej aktorki oraz małej dziewczynki, które zaważą na dalszym życiu hrabiego. W tle mamy wielką przemianę ustrojową z carskiej Rosji w Rosję bolszewicką, tak zgrabnie wplecioną w całą opowieść, która nadaje fabule historyczne tło i umiejscawia ją w konkretnym czasie. Fabuła jest zachwycająca, magiczna – opowieść snuje się to powoli, to wartko, z nagłymi zwrotami akcji.