Jeffrey Archer Kroniki Cliftonów tom I "Czas pokaże"

Książki Archera "Kane i Abel" oraz "Córka marnotrawna" czytałam już wcześniej, ale było to dawno temu i zapomniałam, jak świetny to pisarz. "Czas pokaże" pochłonęłam w 3 wieczory. Jest to pierwszy tom sagi opowiadającej o losach Harry'ego Cliftona. 

Czasem wystarczy, że ktoś poda pomocną dłoń w odpowiednim momencie. Dla Harry'ego kimś takim był Old Jack. Ale też jego pierwszy nauczyciel, pani prowadząca chór, ale przede wszystkim jego matka - Maisie, która chciała dla swojego syna lepszej przyszłości. Losy Harry'ego, syna dokera i kelnerki, pokazują, że pochodzenie nie determinuje całego naszego życia. Jego historia dowodzi, że wykształcenie i zdobyta wiedza mają znaczenie. Podróż Harry’ego to opuszczenie ubogich dzielnic Bristolu, przez ekskluzywną szkołę dla chłopców, na pokład statku w przededniu II wojny światowej i ulice Nowego Jorku. 

Jeffrey Archer pokazał życie Harry'ego z perspektywy coraz to innej postaci. W ten sposób poznajemy życie głównego bohatera. Do ostatniej strony książki, dosłownie po ostatnie zdanie nie mamy pewności, jak potoczą się losy głównego bohatera.

Książkę się wręcz połyka, akcja toczy się wartko, bez zbędnych opisów i dłużyzn, napisana lekko. Archer zamknął losy Harry'ego w 7 tomach - więc najbliższe tygodnie spędzę z... Harry'm. 

Guillaume Musso "Apartament w Paryżu"

Sięgając po każdą kolejną książę Musso, zastanawiam się, czym teraz zaskoczy mnie ten autor. I mimo, że znam jego styl i rodzaj prozy, jaką pisze, to za każdym razem jestem zaskoczona, że znów wymyślił zaskakującą fabułę i jeszcze bardziej zadziwiające zakończenie. 

Akcja toczy się w tytułowym Paryżu, ale też w Madrycie i Nowym Jorku w przedświątecznym tygodniu. Do Paryża przyjeżdża znany twórca głośnych dramatów Gaspard. Tu wynajmuje dom. Od kilku lat ma taki zwyczaj, że przełom roku spędza w tym mieście i pisze swoją jedyną sztukę w roku, by następnie przenieść się do słonecznej Grecji i tam spędzić kolejne pół roku. Kolejne pół roku spędza w USA, w leśnie głuszy odcięty od ludzkości, którą, jako prawdziwy mizogin pogardza. 

W tym samym czasie do tego samego domu trafia była policjantka Madeline, która szuka tu spokoju, gdyż przygotowuje się na zabieg in-vitro. Pragnęła założyć rodzinę, ale się jej to nie udało. 

Oboje mieli nadzieję na spokój i samotność, ale zostali przez błąd systemu skazani na dzielenie jednej przestrzeni życiowej – pracowni należącej do słynnego artysty, Seana Lorenza, którego ostatnie dzieła zniknęły w tajemniczych okolicznościach. 

Zarówno Madeline, jak i Gaspard z miejsca zostają fanami malarza i jednocześnie zaintrygowani jego tragicznym losem. Nie od razu, ale po jakimś czasie oboje dają się wciągnąć w zagadkę zaginionych obrazów, która jest, jak się potem okaże, jedynie punktem wyjścia do dalszych poszukiwań, ale tym razem nie sztuki, ale prawdziwego życia. To, co znajdą na końcu, już na zawsze odmienia ich los i da im szansę na szczęście, miłość i rodzinę. 

SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU 2022!

 Niech Nowy Rok przyniesie Wam radość, zdrowie, pomyślność i spełnienie wszystkich marzeń.

Szczęśliwego Nowego Roku!

Happy New Year!

Buon anno!

С новым годом!

¡Feliz año nuevo!

Frohes Neues Jahr!

Bonne année!

Feliz Ano Novo!

Šťastný nový rok!

Gott nytt år!

Boldog új évet!

Честита Нова Година!

Hyvää uutta vuotta!

Ευτυχισμένο το νέο έτος!

Guillaume Musso "Ta chwila"

Jak zwykle, nie zawiodłam się, sięgając po kolejną książkę Musso. Co ten facet ma w głowie, że wymyśla takie historie. 

Napiszę o niej tylko tyle. Po skończeniu tej powieści miałam sporo przemyśleń. Po pierwsze, z naszego całego życia będziemy pamiętali tylko chwile. I te dobre, i te złe. Nie wiem, czy to pocieszające. Przeżywamy tyle czasu - lat, godzin i minut, a na koniec życia we wspomnieniach czy będziemy umieli odtworzyć choć jeden cały dzień, godzina po godzinie, czy zostaną nam tylko chwile. A druga myśl jest o tym, że możemy tak przeżyć życie, że będziemy w nim nieobecni, że będziemy w nim tylko chwilę, że nie będziemy uważni, pogrążeni pracą, pasją, egoizmem, nienawiścią i umknie nam najważniejsze i o tym jest ta historia. O znikającym mężczyźnie. Warto ja przeczytać. Polecam.

Guillaume Musso "Papierowa dziewczyna"

Nie jest to moje pierwsze spotkanie z tym pisarzem. Wiedziałem więc czego się spodziewać.  Niezwykły wprost pomysł na historię. Jak i wiele innych w jego powieściach. Skąd ten facet bierze takie pomysły? Jedno jest pewne, z jego powieściami nie będziesz się nudzić. I jedyny minus jest taki, że te książki się połyka w kilka godzin, a ja lubię pobyć z bohaterami nieco dłużej. Dodatkowy atut, to wartka akcja, opisywana niemal godzina po godzenie, dzień po dniu - jak gotowy scenariusz na film.

To historia pisarza Toma pogrążonego w rozpaczy po rozstaniu z wybitną pianistką, który zatapia smutki w alkoholu i narkotykach. powoli popada w depresję, z tego powodu nie może pisać. Musi niedługo przesłać do wydawnictwa treść trzeciego tomu sagi, której dwa pierwsze przyniosły mu sławę i fortunę. Tom zamyka się w swojej luksusowej willi w Malibu, nie odpowiada na telefony przyjaciół, zaczyna myśleć o samobójstwie. 

Szczęśliwie ma dwoje przyjaciół z dzieciństwa, Milo i Carole, którzy starają się mu na wszelkie sposoby pomóc. Milo jest jednocześnie jego agentem literackim i to jemu zależy, aby książka powstała, gdyż zaliczki z wydawnictwa dawno zostały wydane, a oszczędności stracone w trefnych interesach. 

Pewnego wieczoru, gdy szaleje sztorm, na balkonie luksusowej willi Toma zjawia się naga dziewczyna, która twierdzi, że jest Billy, bohaterką z jego powieści i że "wypadła" z niedokończonego zdania z 266 strony pierwszej części sagi. Początkowo Tom jej nie wierzy. Milo donosi Tomowi, że w trakcie druku luksusowej edycji powieści popełniono błąd produkując 100 tysięcy wadliwych egzemplarzy, które urywają się na 266 stronie, a reszta kartek jest pusta. Jeśli nakład zostanie zniszczony, to Billy umrze, gdyż utrzymuje, że jej losy są teraz w rękach pisarza. Tom musi dokończyć sagę, aby Billy mogła przeżyć i wrócić do świata fikcji. Billy przekonuje Toma, że pomoże mu odzyskać miłość swego życia w zamian za uratowanie jej życia. Z pomocą Mila i Carole powoli wyciąga go z załamania i wyprowadza na prostą. 

Czytelnik podczas lektury zadaje sobie pytanie, czy Tom zdąży skończyć powieść i czy odnajdzie ostatni wadliwy egzemplarz, aby Billy nie zginęła. To szalony wyścig z czasem, który tak bardzo wciąga czytelnika. A końcówka jak zwykle u Musso, zaskakującą. 

Magdalena Kordel „W blasku słońca”

To sympatyczna opowieść iście w stylu "Pod słońcem Toskanii" Frances Mayes. Są samotne kobiety, jest stara opuszczona rodzinna willa, są takież tajemnice. Choć akcja nie dzieje się tylko w Toskanii - mamy tu oprócz Positano, także Paryż, Warszawę i Wenecję. Jest w tej powieści sporo dobrego jedzenia i delikatne, ręcznie robione koronki. 

Mamy dwie bohaterki - Polkę Lelę i Włoszkę Nicolettę. Początkowo obie kobiety nie mają ze sobą nic wspólnego i przez połowę powieści ich wątki prowadzone są oddzielnie. Nicoletta straciła męża i nie może odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Salon ślubny, który prowadzi z bratem i jego żoną, gdzie oferują klientkom koronkowe suknie i welony, jest ostatnim miejscem, którym chce oglądać. Nie może patrzeć na szczęśliwe panny młode. Najpierw za sprawą dziwnego snu z babką trafia do Wenecji, a potem do rodzinnej willi w Toskanii. Natomiast Lela zostaje porzucona przez chłopaka w Paryżu, na romantycznej kolacji, gdy myślała, że są to oświadczyny, Wraca do Warszawy bynajmniej nie zdruzgotana, ale pełna chęci odwetu na niedoszłym narzeczonym. A sposobności nie brakuje, gdyż wspólnie pracują w wydawnictwie. Dla obu kobiet jedynym ratunkiem okazuje się stary dom na skraju winnicy, w sercu malowniczej Toskanii. I choć dotąd się nie znały, mają ze sobą sporo wspólnego.

Książka jest lekka i przyjemna, miejscami zabawna, ale też wzruszająca. Czytają ją teraz, szare listopadowe dnie i wieczory można zamienić na słoneczną Toskanię. Przynajmniej w wyobraźni. polecam.

Joanna M. Chmielewska „Mąż zastępczy”

Lekka, przyjemna i zabawna, choć nie pozbawiona głębszych refleksji na temat życia, związków i relacji międzyludzkich. Książkę czytałam już jakiś czas temu. Polecam na długie jesienne wieczory. Rozbawi i wzruszy. 

Aby, nie za bardzo zdradzać fabułę, napisze tylko tyle. Głównym bohaterem jest Piotr, który potrafi naprawić niemal wszystko, czyli jest taką „złotą rączką”. Poznajemy go w momencie, gdy jego żona Karolina, która od dłuższego czasu romansuje z jego szefem (o czym nie miał pojęcia), opuszcza go i wyprowadza się do kochanka. Piotrowi nie zostaje nic innego, jak porzucić pracę. Zatraca się w rozpaczy, ale też cały czas stara znaleźć zatrudnienie, niestety bezskutecznie. 

Ratuje go przypadek, gdy sąsiadka, której zapchała się kanalizacja, prosi o pomoc. Piotr bez wahania pomaga i jednocześnie wpada na pomysł, żeby wynajmować się do męskich prac domowych. Redaguje ogłoszenie i reklamuje się sloganem „mąż zastępczy”, który o palpitacje serca przyprawia jego matkę. To zajęcie jest dla niego nie tylko sposobem wykorzystania swoich zdolności i zarabiania na życie. Postanawia zgłębić kobiecą psychikę, aby zrozumieć, dlaczego opuściła go żona.